تبليغاتX
مرحم سکوت
تقدیم به کسی که لحظه ای با او بودن مانند نسیم سحر گاهی زود گذر است...

          امشب حس عجیبی دارم دوباره این دل خسته هوای تو رو کرده.

 

         خدايا توي اين ?ميلياردها ادم چرا من...چرا من بايد اين همه درد رو تحمل کنم..

 

           مگه من چي کار کردم ...به کدامين گناه من مجرم به تنهاييم...

 

                              خدايا مگه تحمل من چقدره ... بخدا ديگه بريدم

                               ... تا کي بايد شبا به اسمون نگاه کنم تا کي

                              اين روزها كه ميگذرد تنهاتر ميشوم انگار ...

 

                       منتظر می شم ...دل دل ميكنم .....دلتنگ ميشوم و بي قرار ..!

 

                     مي گردم ... مي گردم در پي گمشده اي كه با من هست و نيست ...

 

                               اين روزها عاشق ميشوم بي دليل ... بي دليل ...

 

                         دوستش ميدارم بي آنكه دوستم بدارد ... بي دليل ...بي دليل ....

                   دوست دارم پرنده اي بشم و پرواز کنم برم تو آسمون برم اون بالا بالاها بالاي

                    ابرا پيش ستاره ها پيش خدا. ميخوام همه فاصله ها و مرزهايي که بين من

                                و خداست رو بشکنم و با دل شکسته و پر گلايه ام بگم:

                 خدايا آخه تا کي بايد سرماي نبودنش رو حس کنم؟ تا کي بايد دوريشو تحمل کنم؟

                           خدايا خسته شدم از روزا و شبايي که فقط با يادش سر کردم.

 

                خدايا مگه من چه گناهي کرده ام؟ وقتي بچه بودم ميگفتن خدا از تو آسمون مواظب

 

             بنده هاشه. خدايا تو هم يار و ياور من باش که تو اين برهوت زندگي دنيا سرگردون نشم.

 

                       خدايا با يه سبد اميد و آرزو پيشت اومدم منو دست خالي برنگردون.........

 

 

 

                                                                 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه نوزدهم دی 1386ساعت 21:33  توسط محسن  | 

 

هر روز که از  ماه می گذره

عشقم به تو بیشتر می شه  

باور کن که دیوونتم

دیوونه عینِ همیشه

فقط ، فقط تو پاره ای تنی

به حرمت اشکم قسم

بی تو میونِ عالمی

غریبمُ یه بی کسم

سکوت خسته مُ ببین

ببین بی تو چه کم شدم

همسایه سقوطم و تنها رفیق غم شدن

همسایه سقوطم و تنها رفیق غم شدن

صحبت راه دور که نیست

بحث دو پای خسته مِ

شاکی غصه نیستم

نقل دل شکسته امِ

لُب کلام ای با وفا

بی چک وچونه چاکرم

واسه فدای تو شدن

من که همیشه حاضرم

دوست داشتنِت مقدسِ

واسه همین دوسِت دارم

شیرین ترین عبادتی

امید روز آخرم

دوست داشتنِت مقدسِ

واسه همین دوسِت دارم

شیرین ترین عبادتی

امید روز آخرم

امید روز آخرم

 

 

کاش نمی فهمیدی هیچوقت که چه قد عاشقتم

کاشکی چشمات واسه یک روزم شده هوای چشمامو میکرد

کاشکی از لحن قشنگ اون صدات

نمیخوندم که همه اون عاشقونه گفتنات

فقط و فقط به خاطر منه

آخ چه قد دلم میخواست که عشقتو

واسه یک لحظه شده از توی چشمات بخونم

اما تو مخمل ناز اون چشات

همه چی پیدا میشه جز عشق من

دیگه هیچوقت نمیخوام بهم بگی

نفسات هنوز به خاطر منه

نفسم دروغ نگو من نفساتو میشناسم

توی حرم نفسات

هر دلیلی میتونم پیدا کنم به جز خودم

نازنینم میدونم دلت یه جای دیگه گیره ولی راستشو بخوای

هیچکی جز من تورو اندازه جونش نمیخواد

میدونم میدونی که تمام زندگیم شدی

اما این یادت نره زندگیمو وقتی میخوام

که منو بازی نده


اگه بازی بخورم

تورو با زندگیمو یه جا به آتیش میکشم

نه بابا نترس عزیزم برو کارتو بکن

اگه بازی بخورم

تنها چیزی که به آتیش میکشم خاطره های خوبته

آخه تو یه روزی زندگیم بودی

عزیزم دوست دارم حتی اگه تو قلب تو

دیگه جایی واسه من نباشه

آخه من هنوز همونم که بهت گفته بودم

نازینم هر چه هستی باش اما باش

+ نوشته شده در  دوشنبه دهم دی 1386ساعت 21:28  توسط محسن  |