| تبليغات | X |
 |
 |
|
| تقدیم به کسی که لحظه ای با او بودن مانند نسیم سحر گاهی زود گذر است... |
|
امشب حس عجیبی دارم دوباره این دل خسته هوای تو رو کرده. خدايا توي اين ?ميلياردها ادم چرا من...چرا من بايد اين همه درد رو تحمل کنم.. مگه من چي کار کردم ...به کدامين گناه من مجرم به تنهاييم... خدايا مگه تحمل من چقدره ... بخدا ديگه بريدم ... تا کي بايد شبا به اسمون نگاه کنم تا کي اين روزها كه ميگذرد تنهاتر ميشوم انگار ... منتظر می شم ...دل دل ميكنم .....دلتنگ ميشوم و بي قرار ..! مي گردم ... مي گردم در پي گمشده اي كه با من هست و نيست ... اين روزها عاشق ميشوم بي دليل ... بي دليل ... دوستش ميدارم بي آنكه دوستم بدارد ... بي دليل ...بي دليل .... دوست دارم پرنده اي بشم و پرواز کنم برم تو آسمون برم اون بالا بالاها بالاي ابرا پيش ستاره ها پيش خدا. ميخوام همه فاصله ها و مرزهايي که بين من و خداست رو بشکنم و با دل شکسته و پر گلايه ام بگم: خدايا آخه تا کي بايد سرماي نبودنش رو حس کنم؟ تا کي بايد دوريشو تحمل کنم؟ خدايا خسته شدم از روزا و شبايي که فقط با يادش سر کردم. خدايا مگه من چه گناهي کرده ام؟ وقتي بچه بودم ميگفتن خدا از تو آسمون مواظب بنده هاشه. خدايا تو هم يار و ياور من باش که تو اين برهوت زندگي دنيا سرگردون نشم. خدايا با يه سبد اميد و آرزو پيشت اومدم منو دست خالي برنگردون.........
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه نوزدهم دی 1386ساعت 21:33 توسط محسن |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
یادمان باشد اگر شاخه گلی را چیدیم وقت پرپر شدنش سوز و نوایی نکنیم
پر پروانه شکستن هنر انسان نیست گر شکستیم ز غفلت، من و مایی نکنیم یادمان باشد سر سجاده عشق جز برای دل محبوب دعایی نکنیم، يادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند طلب عشق ز هر بی سرو پایی نکنیم |
| نوشته های پیشین |
|
اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 مهر 1385 شهریور 1385 |
| نویسندگان |
|
محسن محسن |
|
RSS
|